Love has no labels

De wereld waar we vandaag de dag in leven is vreselijk complex. Naastenliefde en vrijheid van meningsuiting staan voor iedereen hoog in het vaandel, maar worden tegelijkertijd op totaal verschillende manieren geïnterpreteerd of uitgedragen waardoor het zijn werkelijke betekenis lijkt te verliezen. Discriminatie, (burger)oorlogen en terrorisme zijn aan de orde van de dag. De wereld lijkt gek geworden.

Vrijheid van meningsuiting wordt op verschillende manieren opgevat – de dichtsbijzijnde voor ons is het ongegeneerd uitspugen van onze ongefundeerde mening op ieder moment dat het óns uitkomt. Over iemands geaardheid, over religie, over afkomst, over alles. Deze manier van mening uiten is heel anders dan hetgeen de personen die hiervoor gevochten hebben voor ogen hadden. We denken minder goed na over andermans gevoelens en bekritiseren alles te pas en te onpas. Vooral in situaties wanneer er een grote afstand tussen zit, zoals in de online wereld, want bekritiseren van een afstand is natuurlijk het makkelijkst.

Nu lijkt dit voorbeeld in enorm contrast te zijn met de eerste voorbeelden die ik gaf, maar eigenlijk zijn deze onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het een volgt uit het ander: respect en compassie worden ingeruild voor egoïsme en egocentrisme. Verdraagzaamheid is de laatste tijd ver te zoeken.

Tot mijn grote opluchting ontmoet ik dagelijks nog heel veel mensen die ook een innerlijke wereldverbeteraar met zich meedragen. Mensen die wél respect hebben voor andere rassen, religies, geaardheid of andere zaken die ieder van ons zo uniek maakt. Laat onderstaand campagnefilmpje eraan bijdragen dat deze groep mensen alleen maar groter wordt en dat we alle negativiteit de wereld uit werken. Want onze wereld is zo mooi, we moeten we alleen beter voor zorgen!

Love has no gender,
Love has no disability,
Love has no age,
Love has no labels.

Something to think about

beachwalk

“You have no idea what you’re doing, yet you make all these crucial decisions every day. It’s like driving at night with the headlights off and you have to keep going full-speed, because that’s how life is. You try to think through every possible action and outcome, like which college to pick? Which job to go for? Which supermarket to go to today and should you really buy that pint of Ben & Jerry’s? However, there is no way you could know what the outcome is, and you’re a fool if you think you do.

The ‘best’ decision may actually be the worst one. Your apparent dream job could send you head-first into a spiraling depression because it could turn out you were actually made to serve a completely different purpose. It’s like driving down a road you thought you knew and you think you’re supposed to turn left at the next stoplight. But what you don’t know is that you missed the stoplight five miles back and there’s no possibility to turn around.

Our perspectives are so narrow that there’s no possible way any one of us could consciously make the right decision about anything, yet we still try because it gives us some false perception that we actually have a say in what happens to us. You can choose what you do but you can’t choose how that ultimately affects your life, and that’s terrifying.

You don’t know how one simple choice could throw your whole life off balance, so this is what I would like to say: stop trying so goddamn hard to make everything work out perfectly. Just live your life. Stress out about it once in a while, but then loosen your death-grip on the steering wheel and enjoy the thrill of the ride.”

Original by Marianna Paige, edited by Zilla Deurenberg

Zelfkennis en personal branding: de basis

De ontdekkingstocht naar mezelf
Altijd op zoek; stilzitten kan ik niet. Een eeuwig durende onrust houdt de radjes in mijn hoofd continu aan het draaien. Wie ben ik? Wat wil ik? Waar wil ik naartoe? Telkens als ik denk het antwoord gevonden te hebben, ontdek ik opnieuw een onontcijferd deel van mijn persoonlijkheid.

Allergisch voor routine, maar diep van binnen geeft het rust te weten waar ik aan toe ben. Bang voor het onbekende, maar voortdurend op zoek naar vernieuwing. De tegenstrijdigheid van bindingsangst en verlatingsangst testen de rekbaarheid van mijn geest. Dat zorgt voor onrust, maar ook voor evenwicht.

Ben ik een einzelgänger? Een soort van lone ranger die gemaakt is om de wereld en zichzelf op eigen houtje te ontdekken? Of ben juist een geboren huismus die alleen maar denkt dat ze een of andere trekvogel is?

De brandende ambitie om iets te bereiken in het leven, zorgt voor de dagelijkse dosis levenskracht. Doorzettingsvermogen totdat de zaken beginnen te rollen; daarna vol de hakken in het zand: bang voor het succes en de verandering waar ik zo naar verlangde. Bang dat ík de capaciteit heb om daadwerkelijk dingen te veranderen — dat kan toch niet? Dat kunnen anderen toch alleen maar?
Vroeger erger dan nu, want nu ben ik niet meer bang voor succes en voortgang. Lang genoeg stilgestaan; ik wil vooruit!

Wie denk jij dat je bent?
De ontdekkingstocht naar jezelf duurt heel je leven lang. Stukje je bij beetje kom je iedere dag wat verder. Leer jezelf kennen, hoe eerder hoe beter. Daar heb je alleen maar profijt van. Zelfkennis is de eerste stap naar het creëren van een persoonlijk merk: personal branding. Want hoe kun je jezelf verkopen als je zelf niet eens weet wie je bent en waar je voor staat? Personal branding draait niet om perfectie, het draait om zelfkennis en het weten te verkopen van je sterke punten. Niemand is immers perfect.inspire-quotePersonal branding: waarom zo belangrijk?
In het hedendaagse beroepsleven kom je er bijna niet meer onderuit: personal branding speelt steeds een grotere rol. De tijden van ‘werkgever huurt werknemer’ en vaste contracten zijn voorbij. Langzaam lijkt het in een ‘ieder voor zich’-wereldje te veranderen. Weg zekerheid, weg vast werkplekje, weg luiheid en gemak m.b.t. routinebaantjes. Tegenwoordig zul je harder je best moeten doen om brood op de plank te krijgen.

Zo veel werkzoekenden, zo weinig vacatures. Dat betekent maar één ding: opvallen! Klinkt makkelijk, maar de massa beweegt zich samen met jou mee in deze richting; opvallen wordt een trend. En opvallen tussen de ‘opvallers’ is hetzelfde als je onderscheiden van de grijze massa. Dit is namelijk een nieuwe vorm van die grijze massa. Je kunt jezelf alleen maar op een positieve manier onderscheiden als je nét dat stapje extra zet: stap naar voren met je unieke ‘personal brand’.

Onderzoek doen naar ‘jezelf’
Personal branding klinkt ingewikkeld en dat is het ook wel een beetje (als je het goed wilt doen heet dat). Vooral het stukje zelfstudie vergt veel tijd en energie. Je begint bij de basis: het onderzoek doen naar jezelf. Wie ben jij en wat kun je? Wat vind je wel en niet leuk? Wat zijn je sterke en zwakke punten? Waar ligt je passie? Wat voor beroep of specifieke werkzaamheden maken jou blij? Bepaal daarna welke richting je uit wilt en pas je hier je communicatie op aan.

Hierna wordt het wat makkelijker: check je social media kanalen op indeling, vormgeving en beveiliging. Wie mag wat zien? Wat maak je openbaar en wat houd je privé? Welke eerste indruk wil jij bij de bezoekers van je Facebook of LinkedIn pagina achterlaten? Update de hele handel en zorg voor passende, professionele foto’s, vooral voor sites waarmee je met externe personen in contact komt.

Overal op het internet vind je tips over het ontwikkelen van je eigen merk. Ik vond het persoonlijk belangrijker om eerst naar de basis te gaan, want deze is het belangrijkst en tevens het moeilijkst. Er zijn maar weinig mensen die zichzelf goed kennen en weten wat ze willen. Ook voor de mensen die denken dat ze zichzelf kennen: geloof me, er zitten meer onontdekte delen van je persoonlijkheid in je dan je denkt!

En verder..
Zodra je de basis duidelijk hebt voor jezelf, kun je je persoonlijke merk gaan vertalen naar de buitenwereld.
Later geef ik meer praktische tips over personal branding en deel ik meer over mijn eigen zoektocht en ontwikkelproces met jullie.

Hoe zit het met jou, ken jij jezelf goed en werk jij al aan je personal brand?

Een moment van bezinning

We leven tegenwoordig in een hectische samenleving. Iedereen heeft een volle agenda en de prestatiedruk die we voelen is hoger dan ooit. Vragen als ‘Werk ik wel hard genoeg? Ben ik wel goed bezig? Ben ik nuttig bezig en heeft mijn werk überhaupt betekenis?’, spelen regelmatig door ons hoofd. Bij de een wat meer dan bij de ander, maar toch…

De weg kwijt
Ik kan niet ontkennen dat dit niet voor mij geldt. Ook bij mij spoken deze vragen dagelijks door mijn hoofd. De vraag die het zwaarst meetelt is: ‘Ben 
ik eigenlijk wel goed genoeg?’. Ik weet inmiddels wat ik wil, maar is mijn aanpak ook goed? Of loop ik misschien kansen mis? Soms ben ik zó gefocust op het vinden van de baan die bij me past, dat ik vergeet om stil te staan bij de kleine dingen in het leven. De dingen die er — naast een leuke baan — écht toe doen. Onmisbare dingen, want door meer aandacht te besteden aan deze kleine gelukmakers, zijn de minder leuke aspecten in het leven een stuk draaglijker. 

IMG_0454

Het ‘probleem’ van generatie Y
Een tijdje terug las ik een artikel op het internet over generatie Y en haar kopzorgen: mijn generatie. Dit artikel omschreef heel goed hoe ‘wij’ twintigers het perfecte leven najagen: veel vrienden, mooie reizen en een nóg mooiere carrière. We willen eruit halen wat erin zit en zouden ervan overtuigd zijn dat we alles kunnen bereiken, zolang we er maar hard voor werken. De wereld ligt toch immers aan onze voeten?

Deel je gevoelens
Toegegeven, dit artikel klopt stiekem wel… Want hoe vaak heb ik mezelf al gedreigd voorbij te rennen in die zoektocht naar het ideale leven? Te vaak. Niet goed, ik weet het. Maar leerzaam is het wel. Ik ben blij dat ik het artikel tegengekomen ben. Het was de ‘slap in the face’ die ik even nodig had en tevens de aanleiding tot het schrijven van deze blog. Want hoewel ik in een eerder artikel al aangaf dat maar weinig mensen negatieve dingen uit hun leven met anderen delen, durf ik te wedden dat ik niet de enige ben die deze innerlijke strijd met zichzelf voert. Daarom ben ik ook niet bang om als eerste naar voren te stappen en mijn verhaal te doen. En ik moet zeggen, dat lucht op. Dus, wie volgt?

Een moment van bezinning
Ik heb me gerealiseerd dat de kleine dingen het leven compleet maken. Leuk, zo’n dik betaalde carrière, maar wat heb je eraan als je iedere dag met je kin op je schoenen naar je werk gaat omdat je steeds op je tenen moet lopen? Of als je niet in het bedrijf past of met je collega’s overweg kunt? Of sterker nog, als je de uitdaging mist? Hoe kun je de kleine dingen in het leven waarderen als je constant gefocust bent op het verbeteren van je leven op hoger niveau? Niet dus. Tijd voor verandering.

kitty


Klein geluk
Vind de kracht, het geluk en de motivatie om je dromen na te jagen in de kleine dingen. Maak voor jezelf een lijstje met aspecten in je leven die jouw dag nét iets beter maken. Dingen waarvan jij tot rust komt en even een stapje terug kunt doen. Vind je dat moeilijk? Hieronder vind je de mijne, misschien heb je er wat aan.


Mijn gelukmakers

  1. Luisteren naar de regen
  2. Vroege ochtenden
  3. Veel te grote t-shirts
  4. Rommelig haar op een vrije dag
  5. Een grote kop verse muntthee
  6. Knuffelen met mijn katten
  7. Een romantische date met mijn lieve vriend
  8. Paardrijden
  9. De geur van versgebakken koekjes of cakejes
  10. Nieuwe recepten testen
  11. Gezellig samen eten met familie of vrienden
  12. De geur van vers gemaaid gras
  13. Een mok warme anijsmelk op een koude winterdag
  14. De zonsopkomst als ik ’s ochtends naar mijn werk rijd
  15. Iedere minuut die ik met mijn opa kan doorbrengen, nu hij er nog is
  16. Volledig ondergedompeld worden in een vreemde cultuur in een vreemd land

Wat zijn jouw gelukmakers? Deel je eigen lijstje in een reactie, ik lees ze graag!

9 redenen om voor een buitenlandse stage te kiezen

Een stage in het buitenland, wie droomt er niet van? Een aantal weken of maanden werken en leven in een vreemd land. Nieuwe mensen leren kennen, locaties verkennen en cultuur snuiven. De avonturiers onder jullie zitten nu vast op het puntje van de stoel; de huismusjes wellicht wat minder.

Zelf heb ik in 2010 een halfjaar stage gelopen in Kaapstad, Zuid Afrika. Naast de ontzettend leuke tijd die ik er heb gehad, heb ik ook veel dingen gezien en geleerd. Een buitenlandse stage heeft een enorme toegevoegde waarde in je leven. Niet alleen voor je carrière, maar ook voor je persoonlijke ontwikkeling. Het verandert je in een ware wereldburger en ik kan het iedereen aanraden. Hieronder geef ik 9 redenen waarom:

travel

1) Zelfstandigheid: op je eigen benen staan
Dit is misschien wel de belangrijkste reden. Als je enkele maanden alleen in een vreemd land woont, leer je heel snel op je eigen benen te staan; je hebt namelijk geen keuze! Zelf je stage regelen — al dan niet met behulp van een bemiddelingsbureau — en ter plaatse op eigen houtje jezelf wegwijs maken in je nieuwe omgeving.  Ben jij bang aangelegd en laat je je ouders liever alles voor je regelen? Des te meer reden om juíst voor zo’n buitenlandse stage te kiezen. Wedden dat je — in positieve zin — een heel ander persoon bent als je weer thuis bent? En mocht je last van heimwee krijgen, je kunt altijd weer naar huis komen.

2) Van jezelf af leren bijten
Een belangrijke les die ik zelf geleerd heb tijdens mijn eigen buitenlandse stage. Ik vertrok uit Nederland als timide en onzeker meisje. Ik wilde door iedereen aardig gevonden worden en liet constant over mezelf heen lopen. Dat is tijdens dat halfjaartje buitenland wel veranderd. Ik heb geleerd ‘nee’ te zeggen, mijn eigen grenzen leren trekken naar anderen en ik durf vaker tegengas te geven. Durven opkomen voor jezelf — zelfrespect — is net zo belangrijk als anderen respectvol behandelen.

3) Verbeteren van je mensenkennis
Wanneer je in een vreemd land woont en werkt, leer je ontzettend veel nieuwe mensen kennen. Het zal je opvallen dat mensen niet alleen onderling van elkaar verschillen, maar dat er tussen culturen ook enorme verschillen zitten. Iedereen denkt en handelt anders in verschillende situaties. Hoe meer mensen je goed leert kennen – en dan vooral afkomstig uit veel verschillende culturen – hoe groter je mensenkennis wordt. Een absolute pré wanneer je gaat solliciteren!

4) Met geld leren omgaan
Studenten en geld: vaak een gevaarlijke combinatie ;-) Stappen, leuke gadgets, vakanties, dagtripjes, uiteten.. Alles is leuk! Ik begrijp het maar al te goed. Vooral als je in het buitenland verblijft is het erg aanlokkelijk om alles te bekijken, bezoeken en te proeven.  Toch is het budget van de gemiddelde burger niet oneindig — die van de student vaak al helemaal niet.

Zo’n buitenlandse stage regelen vergt nogal wat spaar- en organisatieskills. De stages zijn vaak onbetaald en het regelen van je vlucht, accomodatie en stageplek kost vaak enkele honderden euro’s. Dat vraagt om slim om te gaan met je geld, want op = op en DUO gaat je stufi écht geen week eerder overmaken omdat jij graag die duikcursus of bungee jump wilt doen…

Tijdens zo’n stage in het buitenland is het verstandig slim om te gaan met je geld. Je moet jezelf kunnen onderhouden en een reserve achter de hand hebben, maar je wilt ter plaatse natuurlijk ook leuke dingen kunnen ondernemen. Tip: maak in een Excel bestand een overzicht van je inkomsten en uitgaven. Vergeet daarbij de vaste lasten in Nederland niet, die je ook tijdens je stage moet blijven doorbetalen! Het geld dat je overhoudt kun je spenderen aan leuke activiteiten. Het kost enige discipline, maar als je het goed aanpakt ben je aan het einde van je stageperiode ‘master’ in eigen budgetbeheer.

5) Ervaring opdoen in omgang met andere culturen
Ja, zo’n brandy en cola op een vrijdagmiddag met aansluitend een BBQ- en poolparty bij je stagebegeleider is enorm tof, maar dat is niet het enige wat ik bedoel met ‘ervaring opdoen’ als het over andere culturen gaat. Tijdens kantooruren is het ook belangrijk dat je goed met je collega’s overweg kunt. Dit is overigens één van de redenen waarom ik graag buiten Europa stage wilde lopen: de cultuurverschillen zijn groter.

Om een of andere reden fascineren vreemde culturen mij enorm. Het samenwerken met collega’s op een Afrikaanse Universiteit waar voornamelijk ‘blacks’ en ‘coloureds’ werkzaam waren, was dan ook een unieke ervaring op zich. Ik vond het prachtig te zien hoe mijn collega’s zich uit de naad werkten om te laten zien dat zij net zoveel waard waren als alle blanken die in Zuid-Afrika leven (de apartheid is nog altijd aanwezig). Zoveel ambitie, motivatie en daadkracht heb ik nog nooit bij elkaar gezien in een bedrijf.

6) Nieuwe vrienden maken
Een paar maanden weg van je vertrouwde thuis. Duizenden kilometers van je woonplaats verwijderd. Dat klinkt wellicht eng, maar geloof me: je maakt nieuwe vrienden. De locals weten dat je alleen bent en in de meeste gevallen zullen ze er alles aan doen om je thuis te laten voelen. Grote kans dat je collega’s je ’s avonds en in de weekenden mee op sleeptouw nemen of dat je in de cottage of residence nieuwe huisgenoten krijgt waar het goed mee klikt. Hoe dan ook, je zult er zelden alleen voor staan. En als je de contacten goed onderhoudt, heb je kans dat je nog lang van je nieuwe vriendschappen kunt genieten.

7) Je grenzen ontdekken en verleggen
Heel belangrijk, vooral voor de mensen die nogal introvert zijn. Ga je grenzen opzoeken! De reis is an sich al een behoorlijk grensverleggend iets, maar wellicht kun je lokaal ook wat uitdagingen vinden. Ik heb bijvoorbeeld de Bloukrans Bungee gedaan als symbolische afsluiting van mijn ‘oude’ leven. Super tof en verhelderend, maar ik weet niet of ik het nog een keer zou durven.. Er zijn natuurlijk genoeg minder gevaarlijke alternatieven ;-)

8) Je kijk op de wereld verbreden
Dit punt volgt eigenlijk uit voorgaande punten. Door zo’n buitenlandse stage groei je als persoon ontzettend hard. Je leert je beter in anderen te verplaatsen en daardoor o.a. makkelijker zaken van vanuit een ander perspectief te bekijken. Je realiseert je dat we het in Nederland verdomd goed hebben — eigenlijk té goed — en leert te waarderen wat je hebt.

9) Enorme boost voor je zelfvertrouwen
Ook dit was een van de redenen waarom ik naar het buitenland vertrokken ben voor een stage. Want naast alle bovengenoemde dingen die je leert, geeft het voornamelijk een flinke boost aan je zelfvertrouwen — als je die net zoals ik nog niet had. 3 maanden of een halfjaar van huis zijn is beslist niet niks, maar ik beloof je, het is ’t dubbel en dwars waard!

Lees hier nog enkele van mijn interviews n.a.v. mijn stage in Kaapstad:
MijnZuidAfrika.nl Tourist Talk
Interview met Kaapstad Magazine

Heb je reeds een stage in het buitenland gedaan of wil je dit graag doen? Deel dan je vragen en ervaringen met mij hieronder. Ik lees ze graag en adviseer je met plezier bij het regelen van je toekomstige stage!

Hoe groot is jouw digitale masker?

Facebook, Twitter, Pinterest, LinkedIn, Instagram, Vine, Snapchat. Het grootste deel van de mensen maakt tegenwoordig wel gebruik van één of meer van deze social media kanalen. De een wat intensiever en openhartiger dan de ander. Social media is een fantastisch medium om persoonlijke ervaringen te delen met je vrienden en geliefden. Maar hoe eerlijk is iedereen in wat hij online publiceert? En hoe eerlijk ben jij?

Wie doet het niet? Voornamelijk je positieve belevenissen op social media delen met je vrienden. Helaas gaat het leven niet altijd over rozen. Sociale media maken het daarbij gemakkelijker om te liegen. Sommigen noemen het overigens geen liegen, maar de waarheid ‘opfleuren’.

Gauw een vrolijke foto maken op het feestje waar je je eigenlijk helemaal niet zo happy voelt. Of ‘even’ je Facebook status updaten dat je eindelijk een avondje alleen thuis bent, terwijl je je eigenlijk best eenzaam voelt. Het is wel duidelijk dat we liever geen negatieve aspecten uit ons leven op internet delen. Maar waarom eigenlijk?

Onderzoekers van de Amerikaanse Stanford universiteit hebben ontdekt dat het zien van het geluk van een ander ons juist depressief kan maken. Het bekijken van leuke foto’s en berichten van anderen geeft ons het gevoel dat onze online vrienden het beter voor elkaar hebben dan wij zelf. De mens heeft nou eenmaal de nare gewoonte altijd gelukkiger te willen zijn dan een ander; dat zit in onze aard.

Vanmiddag had ik toevallig een interessant gesprek met een vriend over dit onderwerp. Daarbij nam ik mijn eigen internetgedrag ook even onder de loep. Ik heb gemerkt dat ook ik meer positieve dingen plaats dan negatieve. Zelf ben ik geen voorstander van ongegeneerd gal spuien op het internet, maar het delen van je minder fijne ervaringen moet best kunnen. Hoewel de meeste mensen ervan houden als je je kwetsbaar durft op te stellen, wordt dit toch zelden gedaan.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik er ook wel een beetje mee worstel, maar ik ben wel van mening dat je het zo privé maakt als je zelf wilt. Ik vertel niks over zeer persoonlijke zaken — goed of slecht. Wél over mijn toekomstplannen, hoe ik daar in positieve zin over denk en hoe ík er werk van maak.

Zijn mensen bang om veroordeeld te worden op basis van hun slechte ervaringen? Willen ze niet overkomen als mislukkeling of als zeurkous? Is het een privacy issue? Of zijn we met z’n allen te trots om te laten zien dat geen van ons allen het ideale leven leidt?

Wat jouw reden ook mag zijn, houd in gedachte dat alle mislukkingen die je in je leven hebt meegemaakt, jou gevormd hebben tot de unieke persoon die je vandaag de dag bent. Daarbij zijn alle successen die iemand boekt een optelsom van alle ervaring die opgedaan is uit faalmomenten.

Niemand heeft een perfect leven en iedereen krijgt te maken met ups en downs, dat is niets nieuws. Iedereen kan zijn digitale leven opfleuren — makkie. Maar dat masker durven weg te leggen, dát vraagt lef.

Hoe zit dat met jouw digitale masker?

A message to all the ladies

Veel vrouwen herkennen zichzelf vast in de volgende situatie:

Je loopt in je badkleding over het strand met je badlaken om je middel gewikkeld. Terwijl je zorgvuldig je plekje op het strand uitkiest, ziet je getrainde oog overal mooie vrouwen rondlopen. Slanke vrouwen zonder vetrolletjes, littekens, pukkels of cellulitis. Vrouwen met perfecte gezichtjes en met volumineus en glanzend haar. Geen striae, hangende bovenarmen, hamertenen of muffin tops. Heel even voel je je net zo onzeker als toen je vanmorgen in de spiegel keek om je nieuwe bikini te keuren. Je vriend zegt dat je er prachtig uitziet, maar diep van binnen blijf je je onzeker voelen. ‘Kan ik deze bikini wel dragen? Is ‘ie niet alleen bedoeld voor vrouwen met een strak lichaam? Had ik niet beter een badpak kunnen aantrekken?’.

Je vindt je plekje op het strand, legt je handdoek neer en gaat zitten. Ondertussen maal je verder: ‘Wat heeft dat meisje naast me allemaal moeten doen om zo’n strakke buik te krijgen? Waarom lukt mij dat niet? En waarom heb ik niet zo’n gave huid als die vrouw voor me?’.

Zonder dat we het doorhebben, worden wij vrouwen er dagelijks mee geconfronteerd dat we onszelf moeten veranderen om mooi te zijn. Het begint vaak al op jonge leeftijd. Denk bijvoorbeeld aan Barbie of de hedendaagse tieneridolen. De uitdrukking ‘Echte schoonheid komt van binnenuit’, lijkt een betekenisloze cliché te zijn geworden. Met behulp van verschillende diëten en eindeloze cardio-oefeningen proberen we onze vetrolletjes weg te werken en smeren we tig verschillende crèmepjes tegen huidstriemen en littekens. Ik heb geen exacte aantallen, maar wist je dat er op dit moment honderden verschillende diëten en crèmepjes bestaan die ons beloven van ons ‘probleem’ af te helpen? Dat gegeven alleen wil toch al heel wat zeggen, nietwaar?

Het viel me overigens op dat reclames voor mannen meestal adverteren met lekker ‘mannelijk’ eten, spiermassa opbouwen en fitheid, terwijl reclames voor vrouwen zich voornamelijk richten op slank, strak en mooi zijn. Cellulitis, pukkels, wijnvlekken en andere ‘imperfecties’ zijn uit den boze. Alleen de perfecte make-up, het perfecte figuur en de perfecte outfit zijn goed genoeg. Wat is eigenlijk de definitie van ‘perfect’? En wie vertelt onze dochters – en net zo belangrijk: onszelf – dat échte schoonheid niets anders is dan je eigen mooie ik zijn?

Afgelopen weekend stuitte ik op een (redelijk) nieuw liedje van Colbie Caillat. De boodschap die ze in de muziek video meegeeft heeft me toch wel geraakt. Ik voelde me een beetje schuldig omdat ook ík mezelf wel eens met andere vrouwen vergelijk en daarbij mijn imperfecties afkraak. Bottom line van haar boodschap: je hoeft niet te proberen om mooi te zijn, je bént mooi!

Vandaag vergeef ik mezelf dat ik in deze valse perceptie van schoonheid ben getrapt en houd ik van mijn lichaam zoals ze is: met littekens, pigmentvlekjes, vetrolletjes en andere imperfecties. Ik ben gezond, en dat is het allerbelangrijkst!

Laat dit een boodschap zijn aan alle vrouwen en meisjes op deze aarde: het is niet de make-up of de kleding die het doet. Het is de kracht die een zelfverzekerde vrouw uitstraalt die haar mooi maakt, dus échte schoonheid komt wel degelijk van binnenuit!

Are you with me?

Heeft muziek video van Colbie jou nog niet overtuigd of zoek je meer motivatie? Bekijk de volgende commercial van Dove zeker ook even. Laat je ook inspireren door Lizzie Velásquez.